BLOG

Effe lekker weggeweest en heerlijk wezen skiën in Frankrijk. Een volle week lang schitterend weer op pistes waarop het daarvoor weken lang gesneeuwd had. Nu weet ik weer waarom ik skiën leuk vind. Een paar mooie platen wil ik niemand onthouden.

Voor de kunstenares Ilona waar ik mee samenwerk voor onze “Old Master Canvas” maak ik altijd de foto’s van de haar opdrachten. Deze keer kwam ze weer met een geweldige portret. Keer op keer is ze in staat het portret te laten spreken. Iets waar ze een absolute meesteres in is. Nu heeft ze Loeka vastgelegd in opdracht voor haar oma. Ik weet wel zeker dat oma hier heel blij mee is.
Wilt u meer weten over ons “Old Master Canvas”, ga dan naar www.geschilderd-portret.nl
Natuurlijk is hier het schilderij van Loeka

December 2007 mocht ik het huwelijk fotograferen van Chiel en Lisette. Lisette was al enige tijd ziek en de behandeling leek goed aan te slaan. Vol goede moed ging ze met haar Chiel het huwelijksbootje in. Een aantal foto’s van haar staan op mijn website. Steeds kijkend naar de foto’s vroeg ik me toch steeds af hoe het met haar zou gaan. Destijds is ze namelijk behandeld aan kanker. Blij dat ze haar haren weer terug had en een beetje extra hebben we de foto’s gemaakt. Toen op een fotografenforum om een favoriete taart foto werd gevraagd, dacht ik onmiddellijk aan hun foto. Nieuwsgierig hoe het toch met haar was, ging ik op facebook op zoek naar haar profiel en vond haar. Echter geen recente berichten op haar pagina. Toen zocht ik naar haar man en vond hem. Echter tussen de berichten trof ik condoleances met het verlies van Lisette. Ik schrok toch wel van het bericht, te meer omdat ik gedurende de afgelopen jaren, toch regelmatig aan haar dacht.
Zo triest, Lisette een heel lieve meid. Ze is pas 24 geworden. Veel te vroeg van haar dierbaren weggerukt. Vanuit deze plaats wens ik allen en natuurlijk Chiel, haar ouders en familie heel veel sterkte toe.

Maarten en Michael wilden voor hun ouders die 25 jaar getrouwd waren een verrassing bedenken. Nou zaten ze met thuis een muur waarvan ze herhaaldelijk zeiden: “wat gaan we hier nu ophangen?” De boys kregen een brilliante ingeving en regelden dat op hun verrassingsfeest zij een grote groepsfoto gingen maken met alle vrienden en familie. Zo’n 100 tot 120 man/vrouw in totaal. Tja waar ga je dit doen? De locatie was De Pelgrim in Rotterdam Delfshaven. Een vreselijk gezellige gelegenheid met JAWEL, bier uit eigen brouwerij. Enfin het moest een canvas gaan worden van 1 bij 2 meter. Geen kleintje dus. Echter om de vlak te vullen heb je een hoge tribune nodig en die hadden we niet. Het hoogste waar de gasten op konden staan, was een stoel. Natuurlijk kostte het enige moeite om de gasten, die in opperste feeststemming waren, een beetje in het gareel te houden. Gelukking was er een band met geluidsinstallatie waar ik dankbaar gebruik van kon maken. Goed de focus checken bij elke foto die ik nam. Altijd meer schieten omdat er altijd mensen met hun ogen dicht staan. Nu heb ik ze alle ogen open. Zie hieronder het resultaat.

Groepsfoto

Yvonne belde me op en ze wou met de hele familie graag een foto cadaeu doen aan haar moeder, die wordt 75 jaar. Goed plan, maar in de studio? Nee, beslist niet. Lekker buiten foto’s maken was hetgeen de familie aansprak. Nu leven we niet in Sante Barbara California, waar vrijwel altijd mooi weer, maar in Nederland die de slechtste zomer in tijden beleeft. Natuurlijk is afspraken maken met de familie altijd een klus op zich: iedereen moet immers kunnen. Nou een zondag zou prima zijn. Maar helaas vanwege het weer hebben we het een aantal keer moeten laten vervallen. Dan maar zaterdag. Gelukkig afgelopen zaterdag was zo’n top zomerdag. Afgesproken op de Berglaan en daar het park in. Hoewel Yvon al enige tijd in Zoetermeer woont was dit park voor haar niet bekend, dat gold voor de gehele familie. Ze waren verbaasd hoe mooi het er was. En ideaal voor de kinderen. De kids varieerden van 4 tot 13 jaar, dus niks fijner dan buiten foto’s maken met de kinderen. Alles liep van een leien dakje en we hebben dik een uur foto’s gemaakt. Ook nog wat solootjes.

Lekker een dagje Amsterdam. Met de trein, want met de auto is het verre van plezierig. De kosten voor het parkeren alleen al reizen de pan uit. Voor die centen neem ik liever een paar biertjes of zo.
Een beetje inspiratie opdoen in de Hermitage. Wonderbaarlijk mooie Russische ortodoxe kunst gezien. Wat een vakmensen die dit maakten. Daarna lekker een beetje slenteren langs de grachten. Het was gezellig druk, maar toch nog voldoende ruimte om op een terrasje een drankje te doen. Het weer bleef een beetje achter bij de voorspellingen, maar je kunt Amsterdam ook qua temperatuur ook niet vergelijken met de zuiderlijke landen. Door z’n grachten is het makkelijk de weg vinden in het centrum. Zo kwamen we uit op het Rembrandtplein waar een troubadour zijn kunsten vertoonde. Voorwaar een goed musicus die bij een gemiddelde talentenjacht het volgens mij, niet gek zou doen.
Ook de bekende straatmuzikanten uit oost Europa waren aanwezig. En een vuurvreter met z’n vriendin als buikdanseres. Leuk hoor.
Het werd etentenstijd en onze magen begonnen behoorlijk te knorren. Op naar restaurant te Pas aan de Lijnbaansgracht 274. Ja, ja een naamgenoot die ik via google was tegengekomen en werd beloond met een 9+. Toen ik reserveerde en m’n naam opgaf, klonk een verbaasde stem aan de andere kant. Aldaar aangekomen, heb ik een kort gesprekje gehad met één van de broers die het restaurant runde. Nou het eten was er voortreffelijk en zeker een 9+ waardig. Het werd laat en we moesten nog de trein halen, dus gingen de avondssfeer proeven van het Amsterdamse straatleven. Nog een paar kiekies gemaakt en naar het station gelopen. We hadden de trein van 22:40 en waren lekker op tijd thuis. We gaan vast op korte termijn nog een keer. Gewoon een fijne stad dat Amsterdam.

Het weer zat gelukkig mee, terwijl het juist nu zo herfstachtig weer is. Het mooi weer plan kon uit de kast gehaald worden. Marco en Miranda gaven elkaar het ja-woord in de natuurlijke omgeving. Iets wat ze heel graag wilden. Ze zagen er beiden geweldig uit en de liefde straalde van hun gezichten. De fotosessie ging als vanzelf. Ik heb Marco nog wel een paar krachttoeren laten verrichten, maar hij bracht het er prima vanaf. We hebben veel plezier gehad. Miranda toverde de ene na de andere pose uit haar mouw, geweldig. Een ingetogen ceremonie volgde op de fotosessie, met indrukwekkende en emotionele speeches van Marco en Miranda. Een heel bijzonder echtpaar. Na de ceremonie gingen we nog even wat leuke familiefotootjes maken. Het hele gezelschap ging terug naar het restaurant de Holle Boom in Overberg. Voor ons was de klus geklaard.

We gaan er weer voor. De Weddingfair 2001 in Sassenheim. Dit keer niet in een kerk, maar in een gezellig partycentrum De Oude Tol Hoofdstraat 147. Ben reuze benieuwd hoe groot de opkomst zal zijn. Het is tenslotte nu de tijd alle zaken voor je trouwdag goed op orde te krijgen en dan is een verkenning op deze beurs nooit weg. Toegang is bovendien gratis.